Ik ga op vakantie en ik neem mee...

20 km Tilburg 2009 - (c) foto Bas de Meijer

Komend weekend 1 en 2 maart is er de Fiets en Wandelbeurs in de RAI in Amsterdam. Diverse ligfietsbedrijven EN onze eigen NVHPV zullen ook met een stand aanwezig zijn. Op diverse manieren gaan we laten zien dat ligfietsen niet alleen heel handig zijn voor woon-werk verkeer en om te sporten, maar dat ze ook uitstekende, comfortabele vakantiefietsen zijn.

Er is op de beurs zelfs een eigen ligfietsplein in hal 9, rondom C.35. Daar vind je dus Ventisit (voor extra ligcomfort), ACE ligfietsen, HP-Velotechniek, Challenge, Nazca en Elan Ligfietsen. En dus een eigen stand van de vereniging. Iets verderop (9.B.20) is de stand van Forty Bike te vinden. Kom gezellig naar de beurs en vergeet vooral niet om even bij onze stand of die van de ligfietsbedrijven langs te gaan.

Daarnaast is de beurs de moeite waard vanwege alle vakantie-tips en smaakmakers. En stands rondom GPS en Geocaching, stands van bandenfabrikanten Dutch Perfect, Schwalbe en Continental. Er is een heel plein ontwikkeld rondom fietstechniek, ik ben benieuwd wat daar te vinden zal zijn.

Als je denkt, hé ik zou wel mee willen helpen! Dan kan dat, want er zijn nog wat spulletjes die we zoeken voor op onze stand. Een statafel met twee barkrukken; een paar mooie hoge plastic glazen en wat parasolletjes om erin te zetten (ter verhoging van de vakantiestemming) en wie weet heeft iemand nog een hawaii krans te leen. Laat maar even weten of je ons hieraan kunt helpen.

Het wordt zowiezo een pracht van een stand (kom maar kijken). Maar om het nog meer af te maken kunnen we ook nog tips/hulp/advies gebruiken over hoe het tapijt/de vloer omgetoverd kan worden naar een camping lookalike. denk aan grastapijt, zandkleurig tapijt o.i.d.

Nachtburgemeester en gouden hulp

Het is leuk als je niet alleen een evenement organiseert, maar je ook nog bijzondere gasten weet te krijgen. Toni wist dit jaar een paar speciale gasten te krijgen bij de 2013 uitvoering van de bekende Oliebollentocht.

Zowel de voormalige (Godelieve Engbersen) als de huidige Nachtburgemeester van Tilburg (Gert Brunink) gaf acte de presence. Naast veel vragen en foto's maken werd er ondanks het onstuimige weer ook nog een flink eind meegefietst. Leuk!

Naast de speciale gasten waren er natuurlijk ook de bijna 80 velonauten die dit keer geen sneeuw (vorige oliebollentocht Tilburg) maar hard wind mochten trotseren. In twee groepen werd er een boeiende tocht gereden, in goede banen geleid door de vrijwillige voor- en achterrijders. Vooral dat laatste is van belang, want wie met pech komt te staan, wordt door de achterrijder geholpen en weer mee op weg geholpen.

Johan en Rob hebben die taak uitstekend uitgevoerd. Lekke banden waren er niet veel dit jaar, maar kettingen gaven des te meer problemen. Rob heeft een flinke tijd staan ploeteren om iemand met een gebroken ketting weer op weg te helpen. Het was vooral vervelend dat de ketting uit de kettingbuis was geschoten. TIP naar aanleiding van dit, heb ik later een nylon trekveer gekocht in de bouwmarkt. Nog geen 5 euro, weegt bijna niets (als je hem inkort naar 2 a 3 meter nog geen 40 gram) en helpt enorm bij het door een kettingbuis krijgen van een ketting TIP. Maar Rob mocht het nog zonder doe, wat hij ondanks het weer met een blij gezicht deed. Johand hielp mij bij mijn klemgeraakte dynamo ketting (nu een alternatieve oplossing waar ik later over zal vertellen als de praktijk laat zien dat het deugdelijk is). In het laatste stuk konden we nog een achtergebleven lekkebandenplakker op sleeptouw nemen en even later twee rijders die de groep waren kwijt geraakt. Ja, dat kan gebeuren als alle achterrijders in actie gekomen zijn. 

Toch, dankzij de gouden hulp van deze rijders is iedereen weer goed op de eindbestemming aangekomen.

Allen, en Toni als organisator in het bijzonder, bedankt voor jullie inzet!

Het werkt!

In oktober vertelde ik over de hopeloze manier waarop hoofd-fietsroutes achteloos voor langere tijd afgesloten worden. Nadat het eerste contact met de uitvoerders van de Leiding over Noord wat moeizaam op gang kwam, is er een heel goed gesprek geweest. Samen met een collega-verfietser ben ik in het stadhuis van Schiedam uitgebreid met de projectleiders in gesprek geweest. Een positieve, opbouwende insteek van twee kanten heeft er voor gezorgd dat er een stuk meer begrip is gekweekt.

Ook hier bleek weer dat "verder fietsen dan de andere kant van je eigen stad" kennelijk buiten de belevingswereld van veel mensen valt. Ons gesprek was dan ook een ware eye-opener.

Aan de bestaande situatie in/rond het Schiedamse Beatrixpark viel helaas niet veel te veranderen, al pikte men wel op dat het voor fietsers fijn is dat ze merken dat - ondanks de overlast - er toch aan ze wordt gedacht. Al is het zoiets simpels als het extra wegvegen van bladeren van de alternatieve routes. En effectieve, goede route-aanduidingen.

Een vraag die naar boven kwam is hoe men de doorgaande fietser beter met informatie kan bereiken. Ik heb daarvoor de aanbeveling gedaan om minstens een maand voordat een straat, tunnel of brug afgesloten wordt, dit al helder ter plekke aan te geven. Met daarbij bv een website of telefoonnummer. Dan kunnen mensen actief meedenken over wat een handige omleidingsroute is, maar ook waar je al moet beginnen met het aangeven van je omleiding. Want dat is vaak veel verder van de afsluiting dan je zou denken.

En het eerste resultaat is er! Een fietserstunneltje onder de Hogebaanweg in Rotterdam dat vanaf week 2 in 2014 ook afgesloten gaat worden, krijgt komende week al een bord om mensen vooraf op de hoogte te brengen.

Mocht je nu zelf in de toekomst een vooraankondiging van een afsluiting zien, kijk dan even op de bijbehorende website voor meer informatie en HELP de betrokken instantie om een goede, efficiente omleiding op te zetten, die ook ver genoeg van tevoren aangekondigd wordt. Zo kunnen we onze medefietsers het beste van dienst zijn.

Voorliggen: die kant gaan we op!

Afgelopen week was heerlijk motiverend. Na het vervangen van een veerpoot in mijn fiets was de uitlijning niet optimaal. Dat merk je echt wel. Eenmaal goed uitgelijnd fietst het weer heerlijk soepel.
Ook als voorzitter is het handig om zo nu en dan opnieuw uit te lijnen. En de bestuursvergadering van afgelopen week bleek daar uitermate geschikt voor te zijn: boeiend en inspirerend!

Al bijna zeven jaar heb ik het voorrecht om voorzitter te zijn van de prachtige ligfietsvereniging NVHPV. In die tijd hebben we al heel wat mooie, maar ook heel moeilijke momenten doorgemaakt. Net als het leven van een mens, verloopt het bestaan van een vereniging niet altijd even gladjes.

In dit jaar, 2013, vielen mij diverse persoonlijke zaken erg zwaar, die het lastig maakten om de altijd enthousiaste, motiverende persoon te zijn die je als voorzitter van een vereniging toch eigenlijk zou moeten zijn. Gelukkig heb ik een heel sterk team om me heen dat een groot deel van mijn taken heeft overgenomen, waardoor de club nog steeds bestuurd wordt. Daar ben ik heel dankbaar voor.

Afgelopen donderdag, terwijl we bezig waren om een eerste aanzet te maken voor de plannen voor 2014 en 2015, keken we daar samen eens goed op terug. En niet alleen leidde dat tot een mooi gesprek over wat voor vereniging we nu eigenlijk zijn, of zouden willen zijn, maar ook hoe ieders rol daarin eruit ziet.

Wat onderscheidt ligfietsers van andere fietsers? Zijn ze alleen eigenwijzer dan anderen? Of meer technisch gericht? Fietsen ze op aparte fietsen om op te vallen, of doen ze dat ondanks dat ze er mee opvallen? Met elkaar hebben we enige jaren geleden een prachtig plan opgesteld, waarmee we een lange termijn visie hebben neergelegd. Met dat plan in de hand willen we dat die prachtige fietsen van ons nog beter tot hun recht kunnen komen.

Een plan van 2010 tot 2020 is natuurlijk heel mooi om de route voor de lange termijn uit te stippelen, maar kan niet zonder tussentijdse verfijningen. In de komende maanden ga ik daarom, samen met mijn hele team en met alle geïnteresseerden die mee willen denken, een uitwerking voor 2014 en 2015 maken. Welke concrete acties kunnen en moeten we nemen? Waar zetten we onze vrijwilligers in? Hoe houden we iedereen gemotiveerd?

Ik roep regelmatig dat de beste publiciteit die we voor het ligfietsen kunnen maken is het laten zien dat je hem gebruikt. Heel veel fietsen dus. Nou fiets ik al best aardig wat, maar ik ga proberen om dat nog meer te doen. Voorlopig ga ik dan ook als voorligger verder, om te motiveren, te inspireren en, vooruit, om mede richting te geven.

Hopeloos...

Door het Beatrixpark in Schiedam loopt een prachtig, strak, breed, goed verlicht en heel veel gebruikt fietspad, het Hazepad. Als er ergens werkzaamheden verricht worden, zijn aannemer en opdrachtgever, vaak de gemeente, altijd heel snel om verkeershinder zo veel mogelijk te voorkomen. In Schiedam hebben ze wel een heel vreemd idee over "verkeer", want om verkeershinder te voorkomen bij de Leiding over Noord wordt een van de belangrijkste doorgaande routes voor fietsers voor maar liefst 8 maanden afgesloten. Zowel van noord-zuid als oost-west worden fietsers opgezadeld met forse omleidingen, over routes met veel te weinig capaciteit, slecht wegdek en drukke kruispunten met verkeerslichten (maar veel te weinig fiets-opstel ruimte). Voor mensen die via deze route op de fiets naar school of werk gaan, betekent het minimaal 10 minuten per dag oponthoud. Hoezo verkeershinder voorkomen? Zowel op persoonlijke titel als met mijn voorzitterspet op heb ik ruim een week geleden opheldering gevraagd en aangeboden mee te denken over een betere oplossing. Tot nu toe is oorverdovende stilte het enige resultaat. Misschien helpt het als we massaal ons beklag doen bij opdrachtgever ENECO of een klacht indienen bij de verantwoordelijke gemeente Schiedam. Hans heeft hierover al een melding gedaan bij het Meldpunt van de Fietsersbond. Massaal stemmen op deze melding zou ook moeten helpen om dit op de agenda te zetten. Het is vooral de vanzelfsprekendheid waarmee fietsers onnodig voor lange tijd benadeeld worden die aan de kaak gesteld moet worden. Hier en elders!

Schuitje varen ....

Het zal de meesten niet ontgaan zijn: in het (zuid)westen van Nederland is gisteren erg veel regen gevallen. Vooral Goeree-Overflakkee heeft het zwaar te verduren gehad en ik moest meteen denken aan de dijkjes waar ik vorige week nog overheen gefietst ben op weg naar Zierikzee, waar ik bij de bank een paar enveloppen moest ophalen (en nee, dat kon de bank niet naar het filiaal in Gouda doorsturen). Hoog op zo'n dijk kun je ook blijven fietsen als het land bijna als een badkuip volgelopen is met regenwater. Hoe anders was dat in Rotterdam en omgeving. Op diverse plaatsen kwam ik vanmorgen tijdens het fietsen opeens bij een grote watervlakte aan. Omdat ik daar wel eens vaker kom (ik schijn daar in de buurt te werken) weet ik dat ergens onder dat water een weg of fietspad verstopt ligt. De lantaarnpalen die uit het water steken geven ook nog ongeveer aan waar, hoewel niet per se duidelijk is of het pad links, danwel rechts van de paal moet liggen. Tip voor de wegbeheerders op dat soort plaatsen: geef de lantaarnpalen hoogtemarkeringen, zodat je direct kunt zien hoe diep het water is. Of het een dun laagje is waar prima doorheen te fietsen is, of dat het zo diep is dat zelfs de elektrische moter van een E-bike sissend en knallend de geest gaat geven. In dit geval bleek de eerste vlakte zo'n 20 a 25 cm diep te zijn, waardoor je Quest opeens in een vaartuig verandert. Helaas met een open bodem, dus het water kwam flink naar binnen. Gelukkig konden telefoon etc tijdig op schoot genomen worden. De vraag is natuurlijk of zulke markeringen zinnig zijn. Dat hangt er vanaf hoe vaak zo'n plek onder water komt te staan. Als dat meerdere keren per jaar is, dan is het zeker het overwegen waard. Een nieuw puntje van aandacht voor onze commissie infrastructuur?

Alle ligfietsers verzamelen!!!

Zo nu en dan kom je ze in het wild tegen: medeligfietsers! De meesten steken even een hand op of groeten op een andere manier. Jammer toch dat het er niet elke dag een heleboel zijn. Komend weekend is er de gelegenheid om wel heel veel ligfietsers tegelijk te ontmoeten: op het herfsttreffen in Goirle, Brabant. Een prima gelegenheid om ervaringen uit te wisselen, mensen te leren kennen, maar vooral ook: kletsen, fietsen, eten, pret maken! Het KaToCo team heeft zich weer heerlijk ingezet om er een prachtig weekend van te maken. Dus, had je nog geen vakantie naar Kreta geboekt, of van plan om je huis dit weekend te verbouwen? Schrijf je dan in en kom ook!